Modele atomów fizyka

Modele atomów fizyka

3. istnienie elektronu (pojedynczego ładunku ujemnego) zostało przewidziane w 1874 Roku przez Irlandczyka George`a Stoney`a. Podjął się sur oszacowania elementarnej jednostki elektryczności, występującej w procesie elektrolizy. Wartość ładunku elementarnego, obliczona przez Stoneya, była wprawdzie około 20 razy mniejsza OD Obecnie przyjmowanej, ALE teoretyczne podwaliny umożliwiły późniejsz3e odkrycie cząstki. Stoney wprowadził też Sam termin ”Elektron”. W 1898 Roku Joseph ”J.J.” Thompson wyznaczył dalsze własności cząstki i w późniejszych latach przy okazji zmodyfikował modèle budowy Atomu. Jego modèle à tzw. ”ciasto z rodzynkami”, przy Czym rolę CIASTA entierement tu rozłożony dość równomiernie ładunek Dodatni, un rodzynki à ładunki ujemne-elektrony. Modèle Ten tłumaczył przez pewien Czas dość dobrze Wyniki doświadczeń.

Modèle Ten zakłada, że w mikroświecie nie obowiązują prawa fizyki klasycznej oraz, że wszystkie Zawiera Tego świata posiadają podwójną naturę-Zarówno falową, Jak i korpuskularną. W modelu tym niemożliwe jest dokładne określenie położenia elektronu. Jego Stan w atomie opisany jest poprzez funkcję falową, która dotyczy stojącej Fali MATERII otaczającej jądro. Kwadrat amplitudy tej funkcji jest prawdopodobieństwem znalezienia elektronu na danym obszarze wokół jądra. Modèle Bohra sprawdzał się dobrze w trakcie Badań Atomu wodoru. Zgodność obliczeń z wynikami pomiarów była w entierement satysfakcjonująca. Jednak uogólnienie Tego modelu na atomy innych pierwiastków niosło Wiele problemów. Wynikało à NP. z tego, że w atomie wodoru rozpatrujillo emy oddziaływania jednego protonu z jednym elektronem. W atomie Helu Mamy już DWA ładunki elementarne w jądrze i DWA elektrony. Ponadto nie tylko noyau Działa na Każdy z elektronów, także lecz One oddziałują ze sobą.

Jeżeli Jednak Będziemy analizować Atom zjonizowanego Helu, w którym wokół jądra krąży tylko jeden Elektron, à BPR okaże się znacznie prostszy, un jego widmo-bardzo podobne widma wodoru. Oczywiście, dłusci emitowanych i absorbowanych FAL są inne – zawsze wiadomo, z którym pierwiastkiem Mamy do czynienia. Łatwo Można opisać również atomy wodoropodobne, Takie Jak Sód, w których na ostatniej orbicie krąży jeden Elektron. Modèle Ten Mia ł Jednak Wiele niedoskonałości. Stał w sprzeczności z fizyką klasyczną, ponieważ fale elektromognetyczne powinny być emitowane przez krążące se w sposób ciągły, a Zatem ich Energia kinetyczna musiałaby się zmniejszać i ostatecznie se powinny się zbliżać do jądra, czego nie zaobserwowano. Materia, którą znamy, Jest stabilna, une se nie Spadają na jądra w atomach. Rutherford przyjął, że w atomie Dodatni List ładunek jest skupiony w bardzo małej objętości Atomu, co sugerowało istnienie jądra atomowego. Elektrony znajdujące się w atomie miały krążyć po orbitach zamkniętych wokół jądra, Tak Jak a krążą wokół słońca. Modèle dix nazwano planetarnym modelem budowy Atomu.

Rutherford oszacował, że ciężkie noyau atomowe powinno mieć Rozmiar 10-15 m, un oddziaływanie między jądrem un elektronami-ELEKTRYCZNY Charakter (kulombowski). Uznał również, że ładunek ELEKTRYCZNY jądra i elektronów na powłokach są sobie Rivne co do wartości bezwzglĩnej, Tak że Atom jako Całość pozostaje obojętny elektrycznie.

Back to blog entries